lunes, diciembre 22, 2025

societat de riures



Societat de riures matàl·lics (1983)



de carícies mudes,

de versos cecs

abans de néixer vivíem potser

en la pura anarquia, l'entropia 

biològica de camps sense fum

de neutrons sense nucli visible.


No tot és el mateix

per tu, que per mi,

passes de la vida a la mort,

sense res del que havies pensat

i tingut a les teves mans buides.

.....



Autoretrato  Leonardo Da Vinci 1512



https://wikioo.org/es/paintings.php?refarticle=8XZPCK&titlepainting=Self-Portrait&artistname=Leonardo%20Da%20Vinci



Sociedad de risas metálicas, (1983)

de caricias mudas,
de versos ciegos.
antes de nacer vivíamos quizás 
en la pura anarquía, la entropía
biológica de campos sin humos,
de neutrones sin núcleo visible.
 
No todo es lo mismo 
para ti, que para mí.
Pasas de la vida a la muerte, 
sin nada de lo que habías pensado
y tenido en tus vacías manos.
....






lunes, diciembre 15, 2025

Invierno



 INVIERNO 


Las hojas caen sin cesar

y aún no sé, si en cielo

hay amapolas o cardos 

rojas o espinas.


Se me escapa el tacto 

De tus dedos tocando 

mi piel en silencio.


La luz se pierde 

mientras me veo

sentado en una silla

lejos de la ventana.


Cuantas hojas 

son necesarias que caigan 

para subir al cielo 

para ser guardián 

de tu cálida mirada,

aquella que anida 

en mi pecho hecho 

de ti y tus recuerdos.


Corazón sin razón 

nada más que amarte,

amor mío,

allá donde haga falta.


Se estira el invierno, 

y aunque parezca

que no hace frío,

lo cierto es que 

éste frío ausente 

quizá sea eterno,

sin una pausa

devastadora 

llena de caricias

de cristales de hielo.


Mira al cielo 

de invierno,

estaré bailando, 

saltando de nube

en nube para ti.


Quienes se fueron,

antes de tiempo,

aún siguen danzando

a mi lado con una frecuencia

de resonancia, destructora 

de cualquier lógica humana.


El ocaso en un amanecer

de invierno rodeado,

estoy seguro, de rojas

ammmapppolllasss,

transcurre la vida.


Y ahora, que sé, que las hojas

de invierno 

no esconderán lo nuestro,

el amor fluye sin descanso.


Un invierno más.

 

11 12 25